27/02/03 21:00 ASTIMO'S THUISBLAD ... GENIET OF IK SCHIET!

  en a.u.b. teken mijn gastenboek!!!

 

After Duty

Aquarelleren

Astimo Diving

Astrologie

Bali

Duiken

Fietsen 1980

Hemmoor

Hemmoor: Nederlandstalige beschrijving

Hurghada 2000

Hurghada 2001

Hurghada 2002

Hurghada 2003

Links

Luchtverkeersleiding Nederland

Malta

Nieuwsbrieven

Oude verslagen

Safaga

Sharm el Sheik

Turkije 2002

Turkije 2003

Turkije 2004

Uitbouw

Verslagen

Zeeland

Zeelandweekend

Zuid Safari

Thuisblad

MET INGANG VAN JANUARI 2002 ZIJN DE VERSLAGEN VAN DE VORIGE JAREN VERHUISD NAAR "OUDE VERSLAGEN" OM DE LEESBAARHEID EEN BEETJE TE HANDHAVEN...   

30-03-03          Voor de tweede keer de kans om te begeleiden bij Seahorse. Dus wederom, met het uur minder slapen, vroeg aanwezig bij de Klink. Tjeerd was gekomen om te oefenen voor Egypte, dus Johan en Tjeerd doken samen. Ik was ingedeeld met Lysander en Maurice, en Ton er bij als DCIO. Ton de mogelijkheid geboden om al te laten zien wat hij kon, en dat ging heel goed. We begonnen met een uitgebreide buddycheck en liepen vervolgens te water. Toen Lysander zijn masker wilde spoelen, had hij nog slechts de siliconenrand in zijn handen. Ton heeft de overige onderdelen van zijn masker gelijk opgedoken. Ron, die reeds uit het water was, kwam gelijk zijn masker brengen. Net op het moment dat we te water wilden, kregen we het einde-duik signaal door. Het zicht werd als te slecht ervaren.Ons dus weer afgemeld, maar ondertussen stond ik al een poosje bepakt en bezakt klaar en voelde er weinig voor het hierbij te laten. Gelukkig dachten Ton en Nico er ook zo over, dus wij zijn met z'n drieŽn alsnog een duik gaan maken. Heet eerste stuk was inderdaad zeer slecht, maar onder de 5 meter werd het al weer stukken beter, en onder de 10 meter hadden we gauw 8 meter zicht. We hebben geen leven gezien, maar wel heerlijk gedoken. Toen we terug reden, op zoek naar een horecagelegenheid om de logboeken in te kunnen vullen, besloten we alle plannen te wijzigen en door te rijden naar Vinkeveen. Daar hebben we een geschikte uitspanning, heerlijk in het zonnetje, en wilden Johan en Tjeerd nog een tweede duik maken. Die duik ben ik aan de kant gebleven. Zij zijn op zoek geweest naar de objecten en hebben een heerlijke tweede duik gemaakt. Ondanks dat Tjeerd voor de tweede keer in zijn natpak moest, hield hij het behoorlijk uit. Wel had ik hem mijn drooghandschoenen meegegeven, dat scheelt alicht in de afkoeling van de handen.

25-03-03            Dankzij het nog altijd stralende weer besloten om nog een duikje in de Klink te gaan maken. Daarbij wilde ik het videolampje uit proberen. Alleen moet je daarvoor wel de batterijen eerst opladen... Maar goed, we hebben behoorlijk wat leven gezien en enorm genoten van die duik. Het zicht was goed, maar het water was toch nog best koud. Na zo'n 20 minuten hielden we het dan ook maar voor gezien. En voor de zoveelste keer misten we bij de Klink een horeca gelegenheid om even wat lekkers te nuttigen...

23-03-03            De volgende ochtend zijn we met 8 man/vrouw naar Dreischor gegaan. Aangezien we geen duikleider hadden, zijn Jaap en ik op dekant gebleven en hebben Johan en Hennie samen gedoken. Zij hebben een heleboel gezien, kreeften en ander leven, alleen de reefballs waren nog niet erg begroeid. Daarna terug naar de Schelphoek voor de lunch en het opruimen. 's Middags met een behoorlijke groep naar Oostvoorne voor een "afleer"duikje. Het doel was de Archimedes, of wat daar van over is. Johan en ik hebben een koers gezet, maar zijn er waarschijnlijk vlak langs gezwommen. Toen we op 23 meter waren, hadden we de overtuiging dat we de Archimedes gemist hadden en zijn langzaam weer terug gegaan. Het zicht was behoorlijk, al hadden we van te voren gehoord dat er geen zicht was. Op sommige plekken haalde het de 10 meter wel. Al met al was het een heerlijk afsluitend duikje van een heerlijk weekend. Bedankt Frans!

22-03-03            Eindelijk hadden we weer een Zeelandweekend van Frans. Vrijdag al aangekomen, maar die dag besteed om de nieuwe Suunto Vytec, de vervanger van de Aladin die opgestuurd moet worden, aan de eerste trap te bevestigen. De zender van de Vytec is net iets groter dan die van de Aladin, waardoor deze net niet past tussen de slangen. Het probleem is uiteindelijk opgelost door een verloopje op de hoge druk poort te zetten. Zaterdagochtend moest dit natuurlijk uitgeprobeerd worden, samen met de nieuwe lamp van Johan. Dus met een behoorlijk groepje naar Den Osse. Daar hebben we op zich een lekkere duik gemaakt. Maar ik had het geweldige idee opgevat om skisokken aan te trekken. Dat is inderdaad perfect voor de warmte aan de voeten, echter houdt wel meer lucht vast, dus problemen om de voeten beneden te houden. Na een kwartiertje was ik daar behoorlijk van afgepeigerd en zijn we langzaam weer terug gegaan. Mijn enkellood had ik al een paar duiken uitgeleend aan Johan, die het zeer aangenaam vond. Maar met skisokken aan had ik het dus zelf nodig. Daarom 's middags maar enkellood bijgekocht. De middagduik hebben we overgeslagen, maar aan het eind van de middag zijn we naar de Zeelandbrug gegaan. Er was mij verzocht met Michel te duiken, aangezien hij nog een stromingsduik nodig had, waarop Johan met Nicholas gedoken heeft. Mede dankzij mijn enkellood en het goede duiken van Michel was dit een heerlijk duik, waar we heel wat kleur gezien hebben. En we waren weer op tijd terug voor de barbecue!

17-03-03            Aangestoken door het lekker weer en de fijne duik gisteren, vanavond nog even naar de Klinkenbergplas geweest. Johan was daar nog niet eerder geweest, dus een goede gelegenheid die samen even te verkennen. Toen we na een paar minuten op 14 meter zaten, gaf mijn Aladin 48 meter aan en bevroor het beeld. De rest van de duik dus op mijn analoge console gemaakt. Geen probleem, echter de dieptemeter bleef op 6 meter steken... Schoot dus allemaal niet op. Maar toch een lekkere duik gemaakt met direct bij ondergaan een enorme snoek!

16-03-03            Zondagochtend vroeg gemeld in Vinkeveen, het was weer tijd om te begeleiden bij Seahorse. Een van de weinige dagen dat we inderdaad de tijd hadden, dus enthousiast naar Eiland 4. Daar aangekomen konden we ondanks het vroege uur net aan een parkeerplaats vinden. Voor de open water duikers was het de tweede buitenduik en Johan moest ter plekke nog een buddy zoeken. Ook dat lukte. De opleiding van de beide dames, Chantal en Karin, ging perfect, ondanks enige angsten vooraf gingen de oefeningen geweldig. Daarna nog wat rond gezwommen, maar de temperatuur was toch vrij laag en de kou sloeg al rap toe. Wel was dit een geslaagde duik. 

21/23-02-03        Op 21 februari was het zover. We zouden met zijn allen lekker een weekendje naar Zeeland gaan. Op die bewuste vrijdag zijn we allemaal gearriveerd. Eerst Amke, daarna Johan en toen Romke. Om de mensen in de Kabbelaar een beetje te ontzien zijn we naar de Surf-In gegaan voor het diner en een borreltje achteraf, om daar op Rob en Wouter te wachten. Eigenlijk had Niels er ook bij moeten zijn, maar hij was helaas ziek geworden. De volgende dag gaan duiken. De eerste duik bij de Kabbelaar, zodat iedereen weer even kan wennen. In de middag, na een uitgebreide lunch en opwarmronde op weg naar Zijpe voor de volgende duik. Dat werd wel aan de late kant. Maar 's avonds toch nog genoten van een heerlijk diner en vooral veel gezelligheid. De volgende ochtend redelijk kalm aan gedaan en ons klaar gemaakt om een duik in Ouddorp, Steenstort te maken. We hadden reeds gewaarschuwd voor de lange wandeling, maar dat kon niemand afschrikken. Nog een stukje van dit verslag en prachtige foto's van Romke staan hier.

2002

29-12-02            Door alle opleiding was het al geruime tijd niet mogelijk geweest om vrij te duiken. Maar voor het einde van het jaar was dat toch nog wel een must. Dus besloten we op deze zondag met z'n vieren te vertrekken naar Vinkeveen. Misschien de tijd van het jaar, misschien de lage temperatuur, maar er waren nauwelijks andere duikers. Johan voelde zich eigenlijk geveld door de griep dus besloot duikleider te zijn. Daarop zijn Niels, Romke en ik naar beneden afgedaald. Het was geen geweldige duik, geen bijzondere duik, maar het was toch wel lekker om voor het einde van het jaar weer eens in het water te liggen. Hopelijk gaat het het volgende jaar weer beter!

31-08-02            Gelukkig waren we weer in Drenthe, waardoor ik weer eens een duikje in Tynaarlo met Niels kon doen. Aangezien we nog nooit een echte navigatie oefening gedaan hadden vond ik het een mooie gelegenheid dat maar eens te doen. In eerste instantie rechtuit richting putje. Ondanks dat we in een melkgebied zonder zicht kwamen, wist hij keurig de koers vast te houden. Maar al gauw vond ik het toch te fris worden op diepte, dus linksaf richting kant gegaan en daar op een meter of 5 rondgehobbeld. Op een gegeven moment aan Niels gevraagd of we naar de kant moesten en hij vond het best. Achteraf bleek dat hij niet begrepen had wat ik bedoelde, dus zijn we weer afgezakt naar ongeveer 5 meter, een stuk door gezwommen (naar het wrakje en de andere attributen), bij een van tevoren aangegeven hoeveelheid lucht weer omgedraaid en Niels heeft ons weer keurig naar het trappetje gebracht. Perfect dus! Maar wat werkelijk het allermooiste deze duik was, een aalscholver die onder ons door dook! Kicken!!!!!!!!!

 28-08-02             Eindelijk weer eens op de woensdagavond duiken met A.A. En zowat op loopafstand in Drunen, aan de strandkant. Omdat er voldoende begeleiders waren en het voor mij de eerste keer in die plas was, mochten Hugo en ik samen wat funnen. We zijn linksaf de plas opgegaan, aangezien alle opleiding bestond uit het snorkelen over de plas en de meeste mensen rechtsaf wilden. Toen we op zoín 9 meter aankwamen was het na 2 thermoclines wel erg koud geworden. Bovendien hadden we alleen maar zandbodem en weinig tot geen leven. Dus maar wat verder omhoog gegaan, waar de temperatuur wat aangenamer was en waar ook leven was. Een hoop kreeftjes gezien. Ook nog een wiel met band (misschien een restant van de auto?) en een matras en wat verdere rommel. Het laatste kwartier van de duik hebben we op 90 centimeter diepte gezeten, rustig naar de kokerjuffertjes, spinnetjes en dergelijk klein spul gekeken. Wel heb ik geconcludeerd dat het nu de hoogste tijd wordt om mijn zomerschoenen uit de doen, want ook deze keer had ik de hele tijd kramp in mijn voeten.

 24-08-02            Met zoín compleet clubje in Drenthe zijn nodigt uit voor een leuke duik! Aangezien eigenlijk niemand echt zin had om ver te rijden besloten we om de eerste duik in Zuid Laren te plannen, de tweede duik in Tynaarlo. De beschrijving die we hadden van Zuid Laren was heel summier, even als de route beschrijving. Na eerst op een punt aangekomen te zijn waarbij een steile klim van ongeveer 3 meter je naar de waterkant zou kunnen brengen, daarna aangekomen op een punt waar je redelijk normaal te water kon gaan. Echter dat was wel een eind van de autoís vandaan. Maar gelukkig, met 4 kerels in de buurt is besloten dat alle rommel eerst naar de waterkant gesjouwd zou worden. Iris en ik hebben dus alle lichte spullen gesjouwd, Johan, Sander, Tjeerd en Niels hebben met de zware zooi gesjouwd. Helaas hadden we niet voldoende automatensets, omdat die dingen ook zo nu en dan geserviced dienen te worden, dus besloten we in heats te gaan. Tjeerd en ik als eerste, Johan en Sander als tweede en Iris en Niels als laatste. Tjeerd en ik zijn eerst recht door gegaan, op zoek naar wat diepte. Echter dat werd ook zo koud dat we maar rechtsaf geslagen zijn om in wat warmere regionen te komen. Het zicht was lang niet slecht, maar veel leven hebben we ook niet gezien. Rustig langs de kant terug gehobbeld tot waar we dachten er ongeveer uit te moeten. Toen we boven kwamen meende ik dat we de instapplaats al voorbij waren, maar nog iets verderop zag ik een pluk waterlelies. Dus nog lekker rond de lelies gezwommen, en daar was inderdaad wel een hoop leven. Vanaf de waterlelies weer terug naar waar ik de instapplaats meende te weten. Echter die was niet daar. Toen maar wat getoeterd tot er reactie kwam. Toen bleek dat de instapplaats nog voorbij de lelies was. Vlak achter ons aan kwamen Johan en Sander er ook al weer aan. Ik heb mijn set bij Niels omgehangen, en Tjeerd heeft zijn set bij Iris omgehangen. Tjeerdís vest is weliswaar veel te groot voor Iris, maar Iris kan daar wel mee omgaan. Niels heeft in het begin nog even problemen met zakken gehad, maar met wat extra lood was dat ook weer opgelost. In de tijd dat zij doken zijn wij alvast wat rommel terug gaan sjouwen. Dat werkte allemaal perfect, en toen uiteindelijk iedereen omgekleed was, alles in de autoís zat en we klaar waren voor vertrek, begon het te spetteren. Maar de planning was toch om in Tynaarlo, eerst te lunchen, dus geen probleem. Tijdens de lunch bleek dat Niels last van zijn voet had, Sander had last van een oor, Iris vond het buiten te nat en Johan had trek in bier. Dus bleven Tjeerd en ik als enige over om te duiken. No Problem! Ware het niet dat juist toen een enorm onweer losbarstte! Dat betekende dus het einde van deze duikdag...

22-08-02            Aangezien we onze planning om naar Hemmoor bij hadden moeten stellen, zijn we naar Drenthe gegaan, omdat daar ook genoeg te duiken is, en het is lekker dichtbij. Dus allerlei spul bij elkaar gezocht na de eerste nacht op de camping en op weg naar Tynaarlo. Leek ons het makkelijkst om daar te beginnen, omdat we daar ook zouden kunnen vullen. Het weer was heel aangenaam en met blij gemoed zijn we, na eerst koffie gedronken te hebben, aan het optuigen en omkleden begonnen. Onze bedoeling was naar het putje te gaan, omdat we verwachtten dat de hevige regenval had bijgedragen aan onze pogingen om aldaar een diepterecord te vestigen. Kennelijk zijn we rechts langs het putje gezwommen, want toen we het allebei koud kregen, zijn we linksaf gegaan met het idee hoger te komen, echter toen gingen we alsnog door het putje. Mijn ene oor wilde niet meer klaren, dus ik bleef een stuk hoger, Iris zat wel wat lager, maar omdat zij het eigenlijk te koud vond om op die diepte even te blijven hangen, zijn we zonder te meten doorgezwommen. Eenmaal weer hoger gekomen was de temperatuur weer aangenaam en hebben we langs de kant gescharreld tot we weer bij ons beginpunt waren gekomen. Na de lunch besloten om naar de stad te gaan, en deze dag geen tweede duik meer te maken.

14/16-06-2002 Jawel, ik loop enorm achter met de verslagen... Maar op vrijdag naar Zeeland vertrokken voor een weekendje met Amicus Aquae. Het weer was schitterend, en uit de nachtdienst gekomen naar Scharendijke gereden. Johan had de caravan al neergezet maar was nog druk bezig met de voortent. Daar heb ik onder het genot van een pilsje maar supervisie over gehouden. 's Avonds zijn we met een hele groep naar de friture bij het Koepeltje geweest. Toen we terug kwamen was de rest van de menigte ook aanwezig en werd er door hen ook nog eens frites gegeten. Daarna maakten de fanatiekelingen zich op voor een nachtduik bij het Dolfijntje. Samen met nog enkele andere ben ik achter gebleven om de jeugd wat in de gaten te houden. Misschien wel een goed besluit, want zodra ze allemaal bij het Dolfijntje waren begon het te plenzen, en niet zo zuinig ook. Later zelfs nog onweer er over heen. Pas toen iedereen weer terug was in de grote tent werd het weer droog... Om 12 uur hebben we nog even de verjaardag van Johan gevierd, ik iets uitgebreider dan de rest... De volgende ochtend gemeenschappelijk ontbeten en vervolgens op naar Zijpe. Hugo wilde wat camera's van mij uit proberen, dus hebben Johan, Hugo en ik met z'n drieŽn gedoken. Een heerlijk duikje waarbij we heel veel hebben gezien. Omdat iedereen aan zijn/haar trekken moest kunnen komen zijn we na de gemeenschappelijke lunch, op het gras in het zonnetje, naar Bommenede gegaan. Daar is een groot grasveld waar gespeeld kan worden, geen dijken, en een prachtig gebied om te snorkelen. Alleen niet enorm diep, hoe dieper je gaat, hoe minder je ziet. Maloes maakte haar 100ste duik en die heb ik met haar mee mogen maken. We hebben enorm genoten, zo veel leven en zo veel kleur... De avond werd gevuld met een barbecue. Geweldig verzorgd, met meer dan genoeg voor iedereen, goed gesorteerd en lekker gebakken. Gevolgd door een lezing van Hugo over wat er aan leven te zien en te vinden is in zout water. Het hoogtepunt van de avond was de karaoke. (Echt iets voor mij...). Echter om half 12 kwam er iemand van de camping melden dat het uit moest. Daarop is nagenoeg iedereen een strandwandeling gaan maken. Op 6 man/vrouw na. En grote ellende, het bier was op. Het enige kratje dat we nog wisten stond bij Berry in de caravan, Berry was er niet en zijn caravan was op slot (Het verhaal van zijn autosleutels zal ik hier niet doen...) Uit pure ellende zijn Frans en ik alle Duitsers afgeweest om bier. Helaas. Uiteindelijk kwamen we bij een aantal Limburgers terecht, die hadden ook geen bier meer, maar spraken in ieder geval geen Duits... Daar hebben we nog een behoorlijke poos gezeten. En enorm gelachen. Begrijpelijkerwijs was de volgende ochtend het ontbijt wat later. Het regende en dat maakte het ook niet echt aantrekkelijk. Maar na het ontbijt toch allemaal richting Scharendijke voor een duik op de reefballs. In eerste instantie had ik weinig zin, maar tegen de tijd dat we bij de Kabbelaar kwamen was het droog en brak de zon door. Dus kwam de zin ook weer. Dus nog een duikje met Hugo gemaakt. De reefballs hebben we op een haar na gemist, mede door het enorm beperkte zicht rond de ballen. Maar verder hadden we geweldig zicht en heeft Hugo uitgebreid kunnen fotograferen. Nog een kleine afsluiter in de Kabbelaar, daarna terug naar de camping voor de lunch. Na de lunch ging iedereen afbreken (behalve wij). Wij hebben netjes gewacht tot Berry en Gonny alles voor elkaar hadden met de auto's en ook weg konden, daarna hebben wij de caravan er aan gehaakt en zijn ook vertrokken! Een heerlijk maar toch wel vermoeiend weekend, voor herhaling vatbaar :)))

PINKSTEREN 2002   
 In eerste instantie dachten wij niet de gehele Pinksteren in Zeeland door te brengen. Echter een ruime week van te voren toch maar gekeken of we in de Kabbelaar konden boeken. Helaas, helemaal vol. Uiteindelijk toch nog een plekje gevonden en wel in Dreischor. De bedoeling was dat ik op vrijdag tijdig in Hazeldonk zou zijn om daar ook nog even rond te kijken. Maar bij de Drechttunnel stond een file van 14 km, waar ik inreed na al vele kilometers file gehad te hebben. Zodoende was ik pas tegen 5 uur in Hazeldonk. Dus alleen even tijd genomen om het zweet op de rug te laten drogen en toen door naar Dreischor. Om enorme files te vermijden zijn we grotendeels binnendoor gereden. Nog even koffie gedronken zodra we op het eiland waren en gelijk weer verder. Aangekomen in Dreischor was het nog even zoeken naar het hotelletje/pensionnetje. Maar na 2 keer een rondje rond de kerk gedaan te hebben kwamen we voor de deur uit. Ingecheckt en toen op zoek naar een maaltijd. Half Dreischor rond gelopen, maar op de kerk na waren er eigenlijk geen openbare gelegenheden. Dus toen de auto maar weer opgezocht en naar Scharendijke gereden. Na een behoorlijke en wel verdiende nachtrust en een zeer smakelijk en goed verzorgd ontbijt op weg gegaan om een duikje te maken. We besloten te beginnen bij Dreischor zelf, en wel bij het gemaal. Echter daar stonden heel veel auto's, dus zijn we naar de parkeerplaats gegaan. We hebben daar een prachtige en heerlijke duik gemaakt. Na de duik naar de Kabbelaar om te vullen en te lunchen. De bedoeling was om daarna een duik op de reefballs te maken, maar... Eigenlijk hadden we niet al te veel zin meer daarna, dus zijn we even langs De Wijde Blick gereden en daar wat mensen gedag gezegd. Nog wat op een terrasje gezeten en later weer terug naar het hotel. 's Avonds weer de hort op om ergens te eten, hetgeen in Brouwershaven in een steakhouse een bijzonder smakelijke maaltijd inhield. De volgende dag, eerste pinksterdag, hadden we een dag duiken op de LeJa. Het weer werkte gelukkig weer mee en met blij gemoed zijn we op de boot gestapt. Johan's dag kon al helemaal niet meer stuk nadat hij het sinaasappelkanon had gezien. (Deze wordt dus keurig nagemaakt!) De eerste duik was bij Dreischor. Wij lagen als eerste in het water, gingen direct onder de boot naar beneden met het idee op zo'n meter of 15 uit te komen en dan rustig richting kant te kunnen. Echter op 23 meter was er pas bodem, en na 15 minuten zwemmen hadden we nog alleen maar zand gezien. Dus besloten de duik af te breken en de lucht verder te bewaren voor de tweede duik. De tweede duik was bij de steenstort. Dit was zoals gewoonlijk weer een grandioze stek! We hebben er weer enorm veel gezien. En ook weer enorm genoten. 's Avonds hebben we met Peter en Jos en zijn familie gegeten in Burgh. Een gezellige afsluiting van een gezellige dag. Tweede pinksterdag hadden we afgesproken bij de Kabbelaar met Jos, Peter, enkele anderen uit Drunen, Niels en Sander en Iris. De eerste duik hebben we op de reefballs gemaakt. Na een lunch in de Kabbelaar zijn we naar Zijpe gegaan voor een tweede duik. Zoals gewoonlijk was het duiken op Zijpe weer geweldig! Daarna hebben we het weekend beŽindigd en zijn langzaam terug gegaan naar het dagelijkse leven. Nog wel 's avonds in Alphen met Sander en Iris uit eten geweest, natuurlijk naar de Argentijn.

 

03-05-2002 Vandaag nog maar eens een duikje in het Twiske gemaakt. We hadden afgesproken bij Down Under, maar aangekomen bleek dat het hele pand met de grond gelijk was gemaakt. Keurig een (klein) papiertje waarop stond "Wij gaan door" met wat telefoonnummers. Dus toen maar doorgereden. En een klein stukje verder was het nieuwe pand... Dus eerst maar gevuld, daarna naar de stek. Aangezien we Marieke bij ons hadden, besloten achter elkaar te duiken: eerst de heren, daarna de dames. Zodoende zijn Johan en Sander gestart, en hebben zij de snoeken die zij tegen zijn gekomen weg gejaagd. Daardoor hebben Iris en ik alleen heel veel baarzen gezien, van heel groot tot heel klein. En behalve wat touwen rond de vuilnisbelt geen platforms. De tweede thermocline (onder de 20 meter) was dusdanig koud dat we besloten maar weer wat hoger te gaan. En de babbelbox hebben we compleet gemist. Maar na een goede 20 minuten kwamen we weer keurig op ons beginpunt uit, en hadden een lekker gevoel over de duik! Het goede weer heeft daar zeker aan meegeholpen.

19/22-04-2002 Aansluitend met zijn tweeŽn naar Zeeland geweest voor een lang weekend. We hadden een kamer geboekt bij De Kabbelaar. Perfect! Nette kamer, goed ontbijt. Op vrijdag hebben we niet gedoken, alleen genoten van het schitterende weer en lekker gerelaxed. En zowaar kwam er vrijdagavond nog een club uit het noorden met een collega van mij. De volgende ochtend een duik gemaakt bij de Kabbelaar. Johan had een lekkend droogpak, dus hij dook in mijn trilaminaatpak. Echter het zicht was belabberd, Johan had eigenlijk net te weinig lood bij zich en ik eigenlijk net te veel. Al met al was het geen duik om over naar huis te schrijven. 's Middags zijn we in de herkansing gegaan bij parkeerplaats Den Osse. Johan had toen wel genoeg lood bij zich, en ondanks dat het pak niet echt goed past, toch wel een lekkere duik gemaakt. Ik had enorm veel last van de nekseal, die nogal strak zat. Dat werkte psychisch ook nog eens enorm door. Dus gelijk besloten om de volgende duiken in mijn natpak te doen. Helaas kwam ik er achter dat ik geen badpak bij me had. En bij de Kabbelaar hadden ze nog een paar badpakken, maatje 36... Dat zou onmiddellijk een bikini worden als ik het aan zou proberen te trekken. Maar Bastiaan beloofde de volgende ochtend een fietsbroekje mee te nemen, dat te samen met een t-shirt was een perfect badpak! Zondagochtend samen met de Groningers naar Zijpe gegaan. Daar heb ik een duik met Rob gemaakt, in mijn enkele natpak. (Ik zag er tegen op om ook het tweede deel aan te trekken). Ondanks dat de watertemperatuur nog niet bijzonder hoog is, ging het perfect! En het was een ware verademing nat te duiken na de 2 droogpakduiken van de dag er voor. De rest van de zondag hebben we in gepaste zondagsrust op terrasjes doorgebracht. Maandag zijn we weer naar Zijpe gegaan. En daar nog een videootje gemaakt van de heerlijke duik die we daar gemaakt hebben! Nog rustig geluncht en nagenoten voor we weer op huis aan gingen.

09/16-04-2002 Zowaar een weekje in Egypte geweest. Door tijdgebrek zal de bijbehorende web-pagina nog wel even op zich laten wachten...

24-03-2002 Tot mijn schande moet ik bekennen dat dit de eerst duik weer eens is sinds Turkije. Vorig weekend wel een Zeeland weekend gehad, maar daar was ik duikleider en heb niet in het water gelegen. Vanmorgen was de enige keer dat ik kon begeleiden deze cursus, maar ik werd niet ingedeeld. Dus hebben Johan en ik maar samen gedoken. Gelijk een mooie gelegenheid om eens te zien hoe het met het omverherbouwen van Vinkeveen gaat. En tevens een mooie gelegenheid om mijn nieuwe vakantievest uit te testen. Na wat lichtelijk gesocialiseer zijn we te water gegaan. Het zicht was redelijk, maar niet wat we daar gewend zijn. Ook maar weinig leven gezien. Wel nog een rondje om de bus gemaakt, wat wrakjes bekeken. Het vest was niet zo'n succes zonder de bijbehorende inflator slang. Dus voor de vakantie maar de originele slang aan de automaat koppelen. Toch was ook dit weer een lekker duikje. 

26-01/02-02-2002  Winter in Turkije

Als voorloper op natuurlijk weer een nieuwe pagina toevoeging op de homepage, hier alvast een verslag.

Na de televisiebeelden van sneeuw in Turkije nog even getwijfeld tussen skikleding of duikpakken. Na een emailtje aan de duikschool aldaar, toch maar voor duikkleding gekozen. Ons was wel aangeraden om regenkleding mee te nemen, want het kan daar nog al plenzen. Maar aangezien Ronald dat vergeten was (alleen dat???) heeft Koos de weergoden aangeroepen en gezorgd voor een week lang 25 graden, zonnetje, onbewolkte hemel en nagenoeg windvrij. En een water temperatuur van 18 graden.

Toch was het allemaal wel afzien. Ondanks dat Dolphin Divers een zeer goede duikschool is (eigen spoelgelegenheid, en zo nu en dan spoelt het personeel de spullen waardoor je masker weer zo goed als nieuw is, ruime sortering voor vergeten of aftakelende spullen, perfecte transfer van en naar hotel en speciale tassen voor de natte spullen) viel het wat tegen om in ťťn week slechts 14 diepe bootduiken te maken. (Hetgeen niet door iedereen werd gehaald). Overigens iedere keer met een rol achterover van de boot af, terwijl (helaas) de laatste resten verf aan je pak bleven hangen. Maar drie keer per dag een nat pak aan is ook niet alles. En meer dan 3 duiken per dag werden niet toegestaan.

De beide duikleiders (Ismael de oude en Imbre de jonge) hebben we in zoverre opgevoed dat als Amke er bij was alles met de oogjes bekeken werd, en niet met de handjes of stokjes. Er zijn diverse grotduiken gemaakt, alles met hun eigen bekoring en uitdaging, waaronder hele gangenstelsels. En we hebben nu geleerd wat in het verlengde van het strandjutten ligt: zeebodem jutten. Die oude vond bij iedere duik wel wat, zoals een parasol, een tuintafeltje, blokken lood... Overigens vonden wij allemaal regelmatig vislood. Soms nog met de haakjes en draad er aan. Ronald zelfs ťťn met hengel en visser er aan. Maar hij zag dat pas nadat die visser de vin van Edwin gevangen had. In een manmoedige poging Edwin te redden verspeelde hij bijna zijn handen (of delen ervan, of slechts wat handschoen). Het mooiste verhaal over zeebodem jutten kwam van die oude. 's Zomers duiken toeristen spontaan van bootjes af te water. De duikers weten op welke plekken, gaan op de bodem liggen wachten tot al het goud, zilver en andere sieraden neerdalen...

We hebben enorm veel octopussen en murenes gezien. Ook wel de nodige andere vis, maar vooral die octopussen in hun hoeveelheid en grootte hebben indruk gemaakt. Niet te verwarren met die andere poezen waar de heren maar niet van af konden blijven en duidelijk een zwak voor hadden. Vooral Koos (die direct vanaf het vliegveld al weer een extra vriendin had) was bevriend met alle poesjes op terras waar geluncht werd. Hij deelde ook steevast zijn lunch met hen.

Een door enkele leden van het hotelpersoneel georganiseerde derby Turkije-Nederland eindigde enigszins onbeslist. Toen de Turken met 6-0 voorstonden ben ik gestopt met tellen, maar de Nederlanders hebben nog wel een enorme comeback gemaakt. Vooral de al ietwat op leeftijd zijnde K.V. ontpopte zich als een waar ballenwonder. De van Ajax bekende R.v.d.V. stelde een beetje teleur, maar hij was bang zijn contract te schenden en kon zich niet voluit geven. L.S. in het doel sloot het doel hermetisch af. E.K. knalde iedere bal die hij kreeg rechtstreeks en keihard op het doel.

De allerlaatste duik werd geleid door Koos. Hij heeft er voor gezorgd dat er weer diverse octopussen, murenes en, speciaal voor Ronald, een zeemeermin werd waargenomen. Hij wist iedereen weer veilig bij de boot te brengen, en maakte zo voor iedereen een geweldige laatste duik in Turkije mogelijk.

De statistieken: diepste duik - 34.5 meter, ondiepste duik - 16 meter, gemiddelde - 25 meter en kortste duik - 35 minuten, langste duik - 45 minuten, gemiddelde - 40 minuten

23-01-2002    Vorig jaar een 10 liter fles gekocht van iemand via het internet. Maar die moest nog steeds afgehaald worden. Verschillende pogingen om af te spreken waren mislukt, maar vanavond moest het lukken. En dan gelijk maar koppelen aan een duikje in de Klinkenbergplas. We hadden afgesproken tussen half 8 en 8 uur. Om kwart over zeven was ik er al, het verkeer ging vlot en ik wilde niet te laat zijn. Om kwart over 8 ben ik maar eens gaan bellen... Maar hij was al in de buurt, nog maar een paar kilometer tot Leiden. Maar uiteindelijk toch gelukt. Eerst het zakelijk gedeelte maar afgehandeld, daarna gereed maken voor het duikje. Aangezien ik mijn lamp niet had opgeladen, voor de zekerheid ook de andere lamp maar mee genomen. Goed idee, want na 10 minuten was de batterij leeg. We hebben het standaard rondje gezwommen, met een maximale diepte van 22 meter. Het zicht was geweldig, al gauw zo'n 8 meter, en er was heel veel leven. En tot mijn grote verbazing ook nog de nodige wolhandkrabben allemaal op zo'n 20 meter diepte. Het is dus toch waar: krabben in de Klink... Het was een heerlijk duikje, en ik ben heel blij dat ik van mijn gevoel van zaterdag af ben. Toen wilde ik echt niet meer duiken, ben ik nu al weer overheen gegroeid.

19-01-2002    Om 3 uur afgesproken in Oostvoorne, een schappelijke tijd na de nachtdiensten. Nu werd ik nogal aan de telefoon gehouden waardoor ik met alles wat later was en dus Koos, die iets vroeger was moest wachten eer we op weg konden. Maar de rit ging redelijk vlot ondanks de drukte op de weg, en 10 over 3 waren wij daar. Waar Thomas al geduldig zat te wachten. Eerst natuurlijk nog wat koffie gedronken, want zonder koffie... Daarna gaan optuigen. Aangezien ik de laatste tijd nog wel eens problemen had dat mijn handschoenen wat vochtig waren van binnen en ik steenkoude handen kreeg. Vandaag dus geŽxperimenteerd met nathandschoenen. Dat was niet direct een succes. Door de telefoongesprekken van die ochtend was ik psychisch ook niet in de juiste conditie om een duik te maken. Op zich was het wel een lekker duikje, en het lag aan mij dat ik er niet erg van genoten heb. De tweede duik heb ik overgeslagen, en heb me zelfs niet correct als duikleider gedragen, maar de tijd gebruikt om nog wat te telefoneren en weer heel goed op te warmen.

15-01-2002    Na een zware dag dan toch maar weer eens een duikje gemaakt, anders wordt het nooit wat... De automaat die vorige duik continu bleef blazen, lachte mij vriendelijk toe vanaf de tafel. Had ik dus nog niets aan gedaan. Dus nadat ik netjes mijn bus had ingeleverd bij de garage eerst maar eens een andere automaat er aan gezet. Daarna nog mijn memomouse gemaakt, zodat ik de laatste 5 duiken nog uit kon lezen. En dan nog wat eten, maar toch was ik keurig op tijd klaar voor Koos. (Hoewel ik nog wel mijn laatste slokken koffie moest opschrokken). We zouden met z'n vieren duiken in Reeuwijk, Kooidijk, maar in de auto vertelde Koos dat er 1 persoon had afgezegd. Geen probleem, dan met z'n drieŽn. Aangekomen ter plekke moesten we nog even wachten op Ronald. Dat duurde niet lang, en Ronald had zelfs zijn pak al half aan. Maar zag toch af van de duik en besloot duikleider te spelen voor ons. Dat werd wel gewaardeerd, zo'n extra hulpje voor hand en span diensten. Want ik ben zeker niet meer gewend om mijn spullen op straat op te tuigen, op een smal richeltje van de kofferbak te moeten zitten om mij aan te kleden en dat alles in een miezerig regentje. Maar goed, het geeft wel weer een bikkel verhaal. Al voel ik mij steeds meer een gehandicapte. Behalve de gebruikelijke zaken die ik niet zelf kan, kon ik niet eens beide vinnen zelf aan krijgen. Heerlijk dat ik over anderhalve week weer gewoon in natpak kan! Uiteindelijk kregen we toch alles voor elkaar en konden we onze duik beginnen. Het zicht was grandioos! Minimaal 6 meter! En al direct nadat we onder waren een hoop jong spul. Koos had van de week van iemand gehoord dat er daar langs de waterkant 3 huisjes hebben gestaan, waarvan ze er 2 hebben afgebroken, maar dat de derde gewoon ten onder was gegaan. Toch uit nieuwsgierigheid die kant maar opgegaan, in de veronderstelling dat het voor deze watertemperaturen te ver weg zou zijn. Maar toch hebben we het huis gevonden! Wat er van over is tenminste. Maar was toch heel leuk. En toen weer langzaam terug. Op het moment dat we wat hoger kwamen lag daar keurig een oude snoek op ons te wachten. Schitterend! Alleen vond hij kennelijk de warmte van onze lampen niet zo geweldig, want al ras vloog hij op Koos af, maar besloot toch maar om onder hem door te zwemmen. De geplande 20 minuten hebben we overschreden, hetgeen duidelijk aan de vingers te voelen/merken was, maar enorm genoten. We besloten om de logboeken in te vullen bij de Mac, maar Ronald ging liever nog even naar de zonnebank. Dus hebben Koos en ik ons daar maar even opgewarmd met warme chocolademelk.

 

06-01-2002    Eindelijk was het dan weer eens zo ver. Het nieuwe jaar al bijna een week oud en ik had nog geen duik gemaakt. Er stond een duik gepland om 10 uur 's morgens in Oostvoorne, maar ik was echt niet bereid om op mijn enige vrije dag al weer enorm vroeg mijn bed uit te moeten. Gelukkig waren er op de clubavond nog een aantal mensen die er zo over dachten, dus hebben we om 14.00 afgesproken in Vinkeveen. Naderhand is de ochtendtijd verzet naar 11 uur, zodat er toch nog meer mensen waren die naar Oostvoorne gingen, maar uiteindelijk waren wij toch nog met z'n zessen in Vinkeveen. Eerst even uitgebreid staan socialiseren, daarna de buddyparen gemaakt. Xander en Sebastiaan gingen samen, Hedwig en mMonique gingen samen, dus Leon en ik gingen samen. Al vast een voorproefje voor Turkije... Bij het opbouwen van mijn spullen bleek mijn tweede trap te blazen. Alles dicht gemaakt, automaat open geschroefd, alles eens goed bestudeerd, weer dicht geschroefd, fles open, automaat blazen. Vreemde zaak. De automaat kon niet bevroren zijn, want die had al 3 weken netjes binnen gehangen. Maar we laten ons niet zo snel uit het lood slaan, en aangezien mijn fles hartstikke vol was, toch met een blazende automaat te water. Het enige hinderlijke was continu het geluid van het blazen. Maar gedurende de duik de manometer extra goed in de gaten gehouden en een leuk rondje gezwommen van in totaal 25 minuten. Leon dook in natpak, dus dat was ruim voldoende. We zijn via het grote wrak naar de speeltuin en de bus gegaan. Eventjes door de bus, en vlak na de bus een mooie snoek bewonderd. Vandaar weer rustig terug naar de kant. En ik had nog 70 bar over toen we het water uit kwamen! Netjes toch? In ieder geval heb ik de eerste bubbles van 2002 weer binnen!